De geschiedenis van het Leeuwhondje
Het Leeuwhondje, internationaal ook wel Löwchen genoemd, is een zeer oud ras. Het komt
al voor op houtsnijwerken en tekeningen uit de 13e eeuw. De bouw van de kathedraal van Amiens (F) gaat terug naar de 13e eeuw en volgens de rasstandaard zijn daar bij de ingang twee in steen uitgehouwen Leeuwhonden te vinden.
De Leeuwhondjes komen ook
regelmatig voor in de werken van Albrecht Dürer (1471-1528)
Hieronder ziet u een detail van de 'Triomfboog', een houtsnijwerk van zijn hand (1515-1517) te vinden in het Germanisches Nationalmuseum, Nuremberg. De hele afbeelding vind u hier.
Duidelijk te zien is het Leeuwhondje, geschoren in het toilet zoals we dat nu nog doen.
Ook in latere eeuwen siert dit ras vele schilderijen, zoals te zien is op een detail van dit schilderij van Francisco de Goya (1746-1828), de Hertogin van Alba (1795).
Het verhaal gaat dat ze oorspronkelijk werden gehouden door dames aan het hof waar zij als “voetenwarmer” of “kruik “ hun diensten bewezen. Feit is dat het Leeuwhondje door alle lagen van de bevolking werden gehouden, ze goed waren in het verjagen en vangen van ongedierte, de vloer schoon hielden van etensresten en gewoon ontzettend leuke gezelschapsdieren waren.
leeuwhondjes in 1905
Na de Tweede Wereldoorlog waren de Leeuwhondjes bijna uitgestorven. Mensen lieten in de oorlog de honden vrij, konden het niet meer opbrengen om voor ze te zorgen, of ze werden gedood. Mevrouw Bennert uit België is na de Tweede Wereldoorlog op zoek gegaan naar exemplaren waar ze het ras weer mee kon gaan opbouwen. Tot die tijd had ze wel Leeuwhondjes gehad en zich verdiept in het ras, maar niet de ambitie gehad om ermee te fokken. Ze realiseerde zich dat er tijdens en na de oorlog geen nieuwe honden meer
werden geregistreerd door fokkers en nam toen het heft in eigen hand.
Zij wordt gezien als de "moeder" van de Leeuwhondjes, zonder haar was het ras vrijwel zeker uitgestorven. Ze vond na lang zoeken 3 exemplaren en in 1947 werd haar eerste nest
geboren. Ze heeft de rest van haar leven
gewijd aan het terugfokken van dit ras.
Het eerste Leeuwhondje in Nederland werd in 1967 geïmporteerd. Het was een teefje genaamd Lieschen, gefokt door mevr. Bennert. In het Guinness Book of World Records van 1969 wordt het Leeuwhondje genoemd als zeldzaamste hondenras.
Er waren toen nog maar 40 honden. Tot aan 1990 zijn er nog 20 honden geïmporteerd uit
Engeland, België en Duitsland. Daarna kwam er beduidend meer interesse in dit ras en
steeg het aantal inschrijvingen in het hondenstamboek. Langzaam aan vinden meer mensen hun
weg naar dit geweldig leuke ras. Door sommigen ook wel het best bewaarde geheim van de hondenwereld genoemd.
Het Leeuwhondje heeft in Nederland geen eigen rasvereniging. Ze vallen onder de
Pekingees- en Dwergspanielclub.
Laatste update:
04.05.2012
Geschiedenis
Videos
Links
Handwerk